Een vrije vertaling

De bundel Toi et Moi is vrij vertaald. Ik heb de lezer het gevoel willen geven dat hij bij het paar in de kamer zit en meeluistert.
Die eis staat op gespannen voet met een formele vertaling waarin bijvoorbeeld het rijmschema en de volgorde van hetgeen gezegd wordt heilig zijn.  Bepaalde nu ouderwets aandoende woorden zijn om die reden ook vervangen door modernere. Je kunt daar niet al te ver in gaan. De hoed was bijvoorbeeld een belangrijk onderdeel van de garderobe van de vrouw. Dat heb ik natuurlijk niet willen wegpoetsen.
Misschien wel het allerbelangrijkste is dat ik geprobeerd heb de toon van de gedichten te behouden.Dat is de taak van iedere vertaler.Toch kom je ook dan voor dilemma’s te staan. Dat is vooral het geval als de  gevoelsnuances in het Nederlands net iets anders net iets anders liggen dan in het Frans.
Daarnaast zijn deze gedichten elegant. De elegantie zit hem vaak in het rijm. Ik heb geprobeerd waar het maar kon te rijmen. Soms heb ik gebruikgemaakt van binnenrijm, soms van halfrijm, zoals in de woorden mond en zon en soms rijmt het beginwoord van een regel op het slotwoord in de vorige regel. In een aantal  gedichten heb ik daarvoor de strakke vormgeving in coupletten van vier regels moeten doorbreken.
In de Engelse vertaling van Toi et Moi, uit 1926 van Alice Herbert, zegt de vertaalster: “Monsieur, you are untranslatable… your Frenchman has become an Englishman, I fear”
Ik heb dat niet zo ervaren. Natuurlijk zijn er verschillen.  De Fransman heft soms – figuurlijk –  de armen ten hemel, waar wij meer geneigd zijn tot understatement, maar dat kleine verschil doet niet af aan de herkenbaarheid van de gevoelens.