Polonaise: cursus gedichten lezen 3

Polonaise

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tie
Ik zag Cecilia komen
     op een zomernacht
          aan haar rechterhand is Hansje
          aan haar linkerhand is Grietje
               Hansje heeft een rozekransje
               Grietje een vergeet-mij-nietje
                   de menseëter heeft ze niet gegeten
            ik heb ze niet vergeten
ei ei ik en gij
de ezel speelt schalmei
voor Hansje en voor Grietje
Hansje met zijn rozekransje
Grietje met haar vergeet-mij-nietje
zijn langs de sterren gegaan
        Venus is van koper
        de andere zijn goedkoper
        de andere zijn van blik
        en van safraan
        is Janneke-maan
                     Twee oren om te horen
                     twee ogen om te zien
Twee handen in het lege
 en verre vingers tien
Dit gedicht van Paul van Ostayen  heeft iets liefelijks en mysterieus. Er is hoegenaamd geen inhoud, maar veel beeld. Ik heb naar een plaatje op internet gezocht maar ik kon er geen vinden. Cecilia is voor mij een jonge vrouw in een rood zomerjurkje, zo’n beetje als de kleur van papaver maar dan iets donkerder. De sterren, de planeten en de maan staan overmatig groot aan de nachtelijke hemel. Het is donker, maar het licht schijnt op de jonge vrouw met de kinderen die door het bos loopt. 
Het beeld brengt me tot rust, maar meer kan ik er niet van zeggen. 

Één reactie op “Polonaise: cursus gedichten lezen 3

  1. Lieve Jack,
    Ja, wat een mooi en beeldend gedicht. Feeëriek ook, zoals Hans en Grietje natuurlijk ook zijn, maar daar is de wolf te prominent aanwezig.
    Past ook mooi bij de herfst, wandelend door een donker bos, wat plukken…

    Dank en liefs, Dineke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.