Erinnerung an die Marie A.

Herinnering aan Marie A.

Erinnerung an die Marie A.

Op die bewuste dag ’t was  in September
stil,onder een jonge pruimenboom
hield ik de stille bleke liefde
omarmd als in een zoete droom.
An jenem Tag im blauen Mond September
Still unter einem jungen Pflaumenbaum
Da hielt ich sie, die stille bleiche Liebe
In meinem Arm wie einen holden Traum.

En boven ons, ver in de blauwe hemel,
dreef zacht een wolk, een witte wollen veer.
Hij was verschrikkelijk hoog boven
en toen ik opkeek zag ik hem niet meer.
Und über uns im schönen Sommerhimmel
War eine Wolke, die ich lange sah
Sie war sehr weiß und ungeheuer oben
Und als ich aufsah war sie nimmer da.
Sinds deze dag zijn vele, vele maanden
vergleden als de bellen van een vis.
De pruimenbomen zullen wel gekapt zijn
en vraag je mij hoe ’t met  de liefde is
dan antwoord ik: dat is iets uit ’t verleden
en toch: ik weet wat je bedoelt
maar haar gezicht vervaagde lang geleden
ik weet alleen: ik heb die kus gevoeld.
Seit jenem Tag sind viele, viele Monde
Geschwommen still hinunter und vorbei
Die Pflaumenbäume sind wohl abgehauen
Und fragst du mich, was mit der Liebe sei,
So sag ich dir: Ich kann mich nicht erinnern
Und doch, gewiß, ich weiß schon, was du meinst
Doch ihr Gesicht, das weiß ich wirklich
Ich weiß nur mehr: ich küßte es dereinst.
En ook die kus was ik totaal vergeten
als niet die wolk daarboven was geweest.
Dat weet ik nog. Dat zal ik altijd weten.
Hij was heel wit en kwam stil aangezweefd.
Und auch den Kuß, ich hätt ihn längst vergessen
Wenn nicht die Wolke dagewesen wär
Die weiß ich noch und werd ich immer wissen.
Sie war sehr weiß und kam von oben her.
Die pruimenbomen zullen nog wel bloeien.
Misschien verwacht die vrouw haar zesde kind.
Maar deze wolk bloeide slechts enkele minuten
en toen ik op keek smolt hij in de wind.

vertaling: Jack van Vlijmen

Die Pflaumenbäume blühn vielleicht noch immer
Und jene Frau hat jetzt vielleicht das  siebte kind
Doch jene Wölke blühte nur Minuten
Und als ich aufsah, schwand sie schon
im Wind

Brecht uit: Hunderd Gedichte

2 reacties op “Erinnerung an die Marie A.

  1. Voor mij gaat dit gedicht over ons wonderlijke geheugen. Het roept bij mij het beeld op van de tuin van mijn ouders, waarin ik, languit in het gras, naar de overdrijvende wolken lag te kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.