Blog Jij en Ik

Tot zeventig jaar na de dood auteursrechten betalen

De auteur die ik vertaal, Paul Géraldy, heeft Toi et Moi, in 1912 gepubliceerd. Hij is in 1989 overleden. Hij is 94 geworden. Je moet voor een vertaling auteursrechten betalen aan de erfgenamen. De termijn is onlangs verhoogd tot zeventig jaar na de dood van de auteur. In 2059 is het werk van Géraldy dus vrij van rechten. In de honderd jaar na het verschijnen van Toi et Moi  is nog nooit een Nederlandse vertaling van zijn werk verschenen. Het uitgeven van een dichtbundel is verliesgevend. Ik heb behoorlijk wat moeten betalen om de rechten te krijgen. Het is een patente methode om de overdracht van cultureel erfgoed te belemmeren. Ik zou ervoor zijn om die termijn drastisch te verlagen. Tien jaar na iemands dood moet een werk vrij van  auteursrecht zijn!

Publiciteit voor Jij en Ik: een weblog?

Je moet een blog hebben zei een vrouw die veel op internet zat. Een blog, dat was nog niet in mijn hoofd opgekomen. :”De mensen die de gedichten willen kopen, doen dat wel in de winkel,” zei ik . “Nee,” antwoordde ze., “Je moet je mengen in discussies op het Internet. Zo kan je mensen vinden die in de gedichten geïnteresseerd zijn. En bovendien krijg  je een etalage waar je de mensen van de media iets kunt tonen. Je moet laten zien dat je serieus bezig bent.” Het waren misschien wijze woorden, maar ik zat met mijn handen in het haar. Waar moest het in die blog in godsnaam over gaan? In ieder geval kon ik er al mijn zorgen over het project in kwijt. Dat was makkelijk. “Het reilen en zeilen van jouw project, daar is toch niemand in geïnteresseerd,” vond een vriend. “Die gedichten gaan toch over relaties. Zeg daar dan wat over.” Een ander kwam met het idee dat ik eens in de zo veel tijd een gedicht dat ik mooi vond moest plaatsen. “Of je levert er kommentaar op,”voegde hij er aan toe, “dan trek je de juiste mensen. Nu wringt er iets,” Dat er iets wrong begreep ik ook wel, maar het koude zweet brak me uit. Ik ben geen kommenator van andermans werk. Waar vond ik al die gedichten.? Hoe zat het met de toestemming? Ik moet er ook plezier in blijven hebben, dacht ik en eigenwijs als ik ben besloot ik dat mijn onderwerpen zouden zijn: de produktie en marketing van de bundel en natuurlijk de inhoud en de problemen van een vertaler. Na enige tijd besloot ik dat toch niet de juiste aanpak was en nu heb ik toch besloten de site een iets algemenere invalshoek te geven. We zullen wel zien hoe dat loopt!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.