Publiciteit voor Jij en Ik: een weblog?

Je moet een blog hebben zei een vrouw die veel op internet zat. Een blog, dat was nog niet in mijn hoofd opgekomen. :”De mensen die de gedichten willen kopen, doen dat wel in de winkel,” zei ik . “Nee,” antwoordde ze., “Je moet je mengen in discussies op het Internet. Zo kan je mensen vinden die in de gedichten geïnteresseerd zijn. En bovendien krijg  je een etalage waar je de mensen van de media iets kunt tonen. Je moet laten zien dat je serieus bezig bent.” Het waren misschien wijze woorden, maar ik zat met mijn handen in het haar. Waar moest het in die blog in godsnaam over gaan? In ieder geval kon ik er al mijn zorgen over het project in kwijt. Dat was makkelijk. “Het reilen en zeilen van jouw project, daar is toch niemand in geïnteresseerd,” vond een vriend. “Die gedichten gaan toch over relaties. Zeg daar dan wat over.” Een ander kwam met het idee dat ik eens in de zo veel tijd een gedicht dat ik mooi vond moest plaatsen. “Of je levert er kommentaar op,”voegde hij er aan toe, “dan trek je de juiste mensen. Nu wringt er iets,” Dat er iets wrong begreep ik ook wel, maar het koude zweet brak me uit. Ik ben geen kommenator van andermans werk. Waar vond ik al die gedichten.? Hoe zat het met de toestemming? Ik moet er ook plezier in blijven hebben, dacht ik en eigenwijs als ik ben besloot ik dat mijn onderwerpen zouden zijn: de produktie en marketing van de bundel en natuurlijk de inhoud en de problemen van een vertaler. Na enige tijd besloot ik dat dit toch niet de juiste aanpak was en nu heb ik de site een iets algemenere invalshoekgegeven. We zullen wel zien hoe dat loopt!

 

 

2 reacties op “Publiciteit voor Jij en Ik: een weblog?

  1. Tja, een weblog alleen maar om een bundel -hoe goed die ook zal zijn- te verkopen, lijkt mij niet het goede uitgangspunt.
    Wat gedichten er bij strooien om het geheel interessanter te maken, ook niet.
    Je begint een blog omdat je graag wilt schrijven. En zo in contact wilt komen met de al dan niet boze buitenwereld. Dat vergt zeker enige moed. De natuurlijke gang van zaken zou zijn, dat je het niet kunt laten. Niet om geld maar vanwege hartstocht of bezetenheid. Ik ken een aantal door jou zelf geschreven korte verhalen die zeer de moeite waard zijn. Ik zou het veel boeiender vinden als je die op deze blog zou zetten. Nu denk ik ,wat heb ik als lezer toe te voegen aan gedichten van beroemde namen?

    • Ik ben het blog begonnen omdat ik graag schrijf en natuurlijk ook om de door mij vertaalde gedichten onder de aandacht te brengen.
      Het leek me interessant om de moeilijkheden met het min of meer in eigen beheer uitgeven met anderen te delen,
      En dat ik er ook gedichten op zet. Dat is alweer om Jij en Ik onder de aandacht te brengen, maar ook omdat ik een aantal lievelingsgedichten heb, die vaak bij me opkomen. Ze zijn als het ware een deel van me geworden.
      Het is niet zomaar een keuze. Het is mijn keuze. Het gaat mij niet om de grote namen, maar de grote namen zijn niet voor niets grote namen.
      Ik heb zeker een passie om te schrijven. De korte verhaaltjes die ik zelf produceer, dat leek me om meerdere redenen een brug te ver.
      Ik ben geen idealist. Ik vind het niet fout om op alle mogelijke manieren te proberen om de aandacht te krijgen voor iets dat ik de moeite waard vind.
      Je schrijft dat het niet om het geld mag gaan. Nou geld zal ik alleen maar verliezen met deze activiteiten.
      Maar misschien heb je gelijk en moet ik mijn beslissing om geen korte stukjes van me zelf te publiceren heroverwegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.