Ik word gelezen dus ik ben

 Ik inspecteer mijn blog. Het ligt voor me als een groot dood lichaam. Enige tijd geleden heb ik al mijn vrienden gevraagd de site te bezoeken. Dat heeft even drukte gegeven en een hoop reacties. Daarna seinde ik mijn dispuutsgenoten in. Dat gaf ook wat aanloop. Nu heeft iedereen zijn plicht gedaan. De statistieken zijn onverbiddelijk. Het bezoek is sterk afgenomen.
Je moet een blog beginnen was het advies, maar de vraag is natuurlijk hoe je mensen zo ver krijgt dat ze je blog lezen. Dat is net zo moeilijk als een dichtbundel aanbieden. Het kost niet veel zo’n blog, maar er is ook een overaanbod van. En voor gedichten zijn er vele sites. De meesten zijn niet zo goed als de mijne. Ze hebben niet die superieure smaak, die de door mij gekozen verzen zo onvergetelijk maakt, maar ik ben als een kleine particuliere verzamelaar die moet opbieden tegen het stedelijk museum. Niemand kent me.
De mensen die het kunnen weten bevelen facebook en twitter aan. Ik kan een like knop laten maken op mijn website. Het kost geld. Zou het lonen?
Ach, ik ga lekker even iets anders doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.